۷ گام ساده برای عکاسی بهتر با هر دوربینی

۷ گام ساده برای عکاسی بهتر با هر دوربینی

فارغ از این که با گوشی موبایل، دوربین کامپکت، دوربین DSLR یا هر نوع دوربین دیگری عکاسی می کنید، نکاتی اساسی وجود دارد که می تواند به شما کمک کند کیفیت عکس های خود را بالاتر ببرید. دگرگونی شدن به یک عکاس بهتر، بیش از این که به نوع دوربین عکاسی که استفاده می کنید مربوط باشد، به تنظیمات دوربین، شناخت نور، ترکیب بندی، کادربندی و چیزهایی شبیه به این مربوط است. هر چند نکاتی که در ادامه خواهیم گفت تمام چیزی نیست که می توانید برای بهبود مهارت خود در عکاسی استفاده کنید، قطعا دانستن آن ها می تواند به شما برای پیشرفت کردن در عکاسی و گرفتن عکس های بهتر کمک زیادی بکند. پس بیایید بدون اتلاف وقت سراغ اصل مطلب برویم.

بی هوا (candid) تصویر بگیرید

اگر از عکاسی پرتره لذت می برید، یکی از مهم ترین نکاتی که باید به خاطر بسپارید این است که بی هوا تصویر بگیرید. البته منظور ما از بی هوا تصویر گرفتن لزوما عکاسی از افرادی نیست که از خنده روی زمین غلت می زنند. تصویر بی هوا عکسی است که لحظه ی صحیح را به تصویر می کشد؛ یعنی عکسی که مثل نمونه ی بالا احساسات و عواطف لحظه ای گذرا را جاودانه می کند. به این ترتیب می توانید هم لحظه های خوشحالی و سرخوشی، و هم لحظه های غم و اندوه را به تصویر بکشید.

با تمرکز کردن روی ثبت لحظه، می توانید عکسی بگیرید که واقعی تر به نظر می رسد؛ عکسی که نسبت به ژست های تصنعی مخاطب را بیشتر با خودش همراه می کند. به نظر شما کدام تصویر بهتری است؛ عکسی از کودکان شما در حالی که به صف ایستاده اند و به زور لبخند می زنند، یا عکسی که مثل نمونه ی بالا آن ها را در حال خندیدن و بازی کردن به تصویر می کشد؟

هدف اصلی عکاسی این است که به شما کمک کند لحظه ای را به خاطر بیاورید. قطعا اگر کوشش کنید با عکاسی بی هوا عکس هایی واقعی تر بگیرید، شانس بیشتری برای ثبت کردن احساسات و عواطف این لحظه ها خواهید داشت. بنابراین به جای این که دوستان یا اعضای خانواده تان را وادار کنید برای گرفتن تصویر دور هم جمع شوند و ژست بگیرند، بهتر است در حالی که آن ها در حال تعامل با هم هستند چند قدم عقب تر بروید و سعی کنید لحظات اصیلی را به تصویر بکشید که همه دوست دارند برای تمام عمر آن ها را به خاطر بسپارند.

پس زمینه هم پر اعتبار است

یکی از اشتباه های رایج میان عکاسان تازه کار این است که آن قدر درگیر خود سوژه می شوند که فراموش می کنند باید به پس زمینه هم فکر کنند. این اشتباه از دو جهت می تواند مشکل ساز باشد.

اول این که اگر به پس زمینه دقت نکنید، مقدور است چیزی در آن قرار داشته باشد که موجب حواس پرتی بیننده شود و از جذابیت بصری تصویر بکاهد. برای مثال در یک تصویر پرتره این عامل مزاحم می تواند شاخه درختی باشد که به نظر می رسد از سر سوژه بیرون زده است. دقیقا به همین علت است که بسیاری از عکاسان ترجیح می دهند پس زمینه ی عکس های پرتره را محو کنند. با این کار همان طور در تصویر بالا می بینید از میزان مزاحمت پس زمینه کاسته می شود.

دوم این که پس زمینه می تواند خسته کننده هم باشد. فرقی نمی کند که تصویر پرتره می گیرید یا از منظره عکاسی می کنید، در هر حال پس زمینه باید به نوعی با سوژه مرتبط باشد و آن را تقویت کند. برای مثال معمولا در عکاسی منظره از عمق میدان فراوان استفاده می شود تا همه چیز از پیش زمینه تا پس زمینه در فوکوس کامل قرار بگیرد. این یعنی اگر پس زمینه ی شما جذابیت لازم را نداشته باشد، به طور کامل نمایان خواهد بود و تصویر را خراب خواهد کرد. ولی اگر پس زمینه مانند فرم و بافت قله ی کوه در تصویر بالا، مفهوم و جذابیت خاص خودش را داشته باشد، تصویر در کل تصویر موفق تری خواهد بود.

به سوژه فکر کنید

می توانید درک خوبی از نورپردازی داشته باشید، تنظیمات دوربین را به خوبی بدانید و اصول ترکیب بندی را به کار ببندید، ولی در نهایت اگر سوژه ی شما کسل کننده باشد، تصویر شما هم کسل کننده خواهد بود. یکی از چالش های اولیه ی بسیاری از عکاسان این است که بتوانند سوژه ای را در عکسشان جای دهند که هم قوی وهم جذاب باشد.

با تصویر کردن یک سوژه ی قوی و جذاب، تصاویر شما شانس بیشتری خواهند داشت که در آن یکتا هم نظر مخاطب را به سوی خود بکشند و هم داستانی گیراتر روایت کنند. این موضوع به ویژه در زمینه ی عکاسی منظره صحیح است که در آن عکاسان تازه کار تمایل دارند کل صحنه را در کادر جای دهند. در اغلب موارد نتیجه ی این کار عکسی است که نمایی گسترده از منظره را نشان می دهد ولی هیچ چیز خاصی برای جذب مردم به سمت خود ندارد.

به جای این کار به دنبال راهی برای تلفیق کردن یک سوژه ی قدرتمند با منظره باشید. سوژه ای مانند زوج هایی که در عکس های بالا دیده می شوند. این سوژه ها بعد جدیدی از جذابیت را به تصویر اضافه می کنند و نیز به شما برای روایت کردن هم زمان یک داستان جالب کمک خواهند کرد.

پیوسته روی بهتر کردن تصویر کار کنید

جالب است که بسیاری از افراد را می بینیم که فقط در یکسان یک منظره دیدنی می ایستند و برای هزارمین بار از همان ارتفاع و زاویه ی دید عادی چشمان آدمی از آن تصویر می گیرند. دیدن چنین کاری یک عکاس حرفه ای را دیوانه می کند و شما هم باید از دیدن آن دیوانه شوید. عکاسی از زاویه دید عادی چشم انبوه کسل کننده است. اگر بزرگ سال باشید، تقریبا تمام افراد بالغ مناظر را در هر حال از همان زاویه دید شما خواهند دید. اگر دوست دارید عکس های بهتری بگیرید باید همیشه به دنبال راهی برای متفاوت دیدن منظره ای آشنا باشید.

برای مثال اگر از بچه های خود تصویر می گیرید، بهتر است قد خود را به اندازه ی آن ها مختصر کنید. حتی اگر لازم است برای عکاسی روی زمین بنشینید. این کار نه تنها دنیای کودکان را به شکلی جالب تر نشان می دهد، بلکه باعث می شود تصویر به نظر خاص تر و واقعی تر برسد.

البته کودکان تنها سوژه هایی نیستند که می توانید با پیدا کردن زاویه دیدی متفاوت آن ها را بهتر تصویر کنید. همین کار را می توانید برای عکاسی پرتره، ماکرو، خیابانی، منظره و بسیاری از ژانرهای دیگر انجام دهید.

در اینجا تمرینی خوب را معرفی می کنیم که به شما کمک می کند اعتبار کوشش همیشگی برای بهبود تصویر را بهتر درک کنید. دفعه ی بعدی که برای عکاسی بیرون رفتید، فارغ از این که سوژه ی عکاسی شما چیست، کوشش کنید از آن حداقل از ۵ زاویه دید کاملا متفاوت تصویر بگیرید. برای مثال می توانید از بالا از سوژه عکاسی کنید و سپس زاویه دید انبوه پایین یا دید مورچه را آزمایش بیازمایید. می توانید یک بار از فاصله ی انبوه نزدیک و بار دیگر از فاصله ی انبوه دور از سوژه تصویر بگیرید.

هدف از این تمرین این است که شیوه های متفاوت را برای ثبت یک تصویر بررسی کنید و زاویه ی خاصی را بیابید که به شما برای گرفتن عکسی جذاب تر و معنی دارتر کمک می کند.

معنی «نور خوب» را یاد بگیرید

اگر تا به حال در یک ظهر آفتابی زیر نور مستقیم خورشید عکاسی کرده باشید، احتمالا متوجه شده اید که بعضی از نورها برای چشم خوشایند نیستند. نور خورشید در این ساعت از روز انبوه شدید است و باعث می شود تصویر رنگ و رو رفته به نظر برسد و سایه هایی مزاحم در آن به وجود بیایند.

در سوی مقابل اگر در زمانی حدود یک ساعت مانده به غروب خورشید عکاسی کرده باشید، می دانید که در آن زمان از روز نور به فرم عجیبی غنی، گرم و زیبا است. همان طور که در تصویر بالا می بینید، این نوع نور می تواند واقعا تصویر را ارتقا دهد و آن را از نظر بصری فوق العاده جذاب تر کند.

بنابراین باید همیشه به دنبال نور خوب باشید. فرقی هم نمی کند که در محیط خارجی عکاسی می کنید یا داخلی. همان طور که گفتیم، هنگام عکاسی در محیط خارجی باید از نور ساعت طلایی یعنی حدود یک ساعت پس از طلوع و یک ساعت پیش از غروب خورشید بیشترین استفاده را بکنید. نیز می توانید در امتداد روز نور شدید را با استفاده از پوشش هایی که به نرم کردن و کاستن از شدت آن کمک می کنند مدیریت کنید. هنگام عکاسی در محیط داخلی برای استفاده از نور طبیعی نزدیک پنجره ها بروید.

نکته ی پر اعتبار این است که کیفیت نور تاثیر انبوه زیادی در تعیین کیفیت تصویر دارد. اگر واقعا دوست دارید عکاس بهتری شوید، بخشی از زمان خود را تنها صرف نگاه کردن به نور کنید و شدت، رنگ و سایه هایی را که هر نور تولید می کند زیر نظر بگیرید. زمانی که در تشخیص دادن نور خوب و بد از هم مهارت پیدا کنید، برای گرفتن عکس های شگفت انگیز ابزار بیشتری در اختیار خواهید داشت.

دنبال جزئیات بگردید

یکی دیگر از روش هایی که می توانید با استفاده از آن عکس های خود را ارتقا دهید این است که روی جزئیات کوچکی تمرکز کنید که در وضعیت عادی مردم به آن ها بی توجه هستند. مزیت این کار این است که دنیایی کاملا جدید را برای عکاسی به روی شما می گشاید.

برای این کار می توانید روی بافت گلبرگ یک گل بزرگ نمایی کنید یا حتی برای مدتی به عکاسی ماکرو بپردازید. نیز مقدور است ترجیح دهید تمرکز خود را روی عکاسی از سایه های جذاب قرار دهید.

تلاش برای پیدا کردن جزئیات جالب نیز کمک می کند نگاه خلاقانه ی خود را تقویت کنید. با این کار می تواند به جای این که مناظر بزرگ را به نام یک کل گسترده ببینید، حتی پیچیده ترین سوژه ها را هم خرد کنید و شیوه های جدیدی را برای به تصویر کشیدن آن ها بیابید.

علاوه بر این، کار کردن روی جزئیات کوچک به شما اجازه می دهد از عواملی مانند عمق میدان، به شکلی خلاقانه برای کشیدن نگاه بیننده به سمت جزئیاتی که قصد برجسته کردن آن ها را دارید استفاده کنید. به بیان دیگر، گشتن به دنبال جزئيات کوچک به شما فرصت های بی شماری می دهد تا مهارت هایی را که به بهتر شدن عکس هایتان کمک می کند فرا بگیرید.

وانمود کنید با نگاتیو عکاسی می کنید

یکی از نکات مثبت عکاسی دیجیتال این است که عکاسی را در دسترس افراد بیشتری قرار داده است. ولی اشکال عکاسی دیجیتال این است که باعث شده ما احتمال کنیم می توانیم بدون نگرانی از تعداد عکس هایی که ثبت می کنیم فقط دوربین را به سمت هر چیزی بگیریم و دکمه ی شاتر را بفشاریم.

افرادی که دوران شیرین عکاسی نگاتیو (یا به اصطلاح آنالوگ) را به خاطر دارند یادشان هست که در آن زمان تنها امکان ثبت حدود ۲۴ تصویر با هر حلقه ی نگاتیو وجود داشت. اگر می خواهید کیفیت عکس های خود را بالا ببرید، بد نیست شما هم وانمود کنید با نگاتیو عکاسی می کنید و برای تعداد عکس هایی که می توانید بگیرید محدودیتی قرار دهید.

این محدودیت چند حسن خواهد داشت. پیش از همه به شما می آموزد که در مورد عکس هایی که می گیرید حساسیت بیشتری داشته باشید. این حساسیت یعنی این که مجبور خواهید بود پیش از فشردن دکمه ی شاتر یک بار دیگر به تمام عوامل از نور گرفته تا کادربندی، ترکیب بندی و سوژه فکر کنید. علاوه بر این با کم کردن سرعت عکاسی و اندیشیدن بیشتر در مورد هر عکس، تعداد خطاهای خود را تخفیف خواهید داد.

حتی اگر برای هر تصویر تنها ۵ ثانیه بیشتر وقت بگذارید تا همه چیز را بازدید کنید، از صحیح بودن تنظیمات نوردهی مطمئن شوید و فوکوس سازگار تصویر را تضمین کنید، احتمالا بیش از تمام نکاتی که در این فهرست گفته شد به بهبود مهارت عکاسی خود کمک کرده اید!

راهنمای لغات
...

  • درباره نویسنده :
    • Avatar
    • مهدی قزوینی

      مدیر ویوپرس، یادگیری مداوم و خلاقیت رو دو رکن اصلی برای موفقیت میدونم. در حوضه های مختلف اما مرتبط فعالیت کردم و امیدوارم مطالب ارایه شده در وبلاگ ویوپرس برای شما مفید بوده باشه.

شرایط ارسال دیدگاه برای کاربران غیرعضو سایت